Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

de mandoline

mandoline
mandoline
mandola en mandoline

De mandoline is allereerst een volksinstrument, wat wil zeggen dat het folkloristische repertoire als kunst op de voorgrond staat zoals volksliederen en -dansen.

De naam mandoline komt van het Italiaans "mandolino" wat een verkleinwoord is van "mandola". De mandoline is dus het kleine zusje van de mandola.

De mandoline is een in de 17de eeuw in Italië geconstrueerd tokkelinstrument dat met een plectrum wordt bespeeld. Het heeft een bolvormig achterblad, een snaarbevestiging onder aan de klankkast, een open en rond klankgat, een korte hals, een vlakke toets met metalen dwarsstaafjes, en voor het gebruikelijke, Napolitaanse type, vier dubbele metalen snaren.

Typerend voor de bespeling is dat, om te snel uitsterven van een toon met lange waarde te voorkomen, de snaren continu repeterend worden aangetokkeld.

De mandoline is in familie gebouwd; thans zijn nog in gebruik: het tenortype, de mandola (stemming een octaaf lager dan de mandoline), het bastype, de mandolone en het contrabastype, de mandolonbas.

Portugese mandoline
Duitse mandoline

 In de moderne tijd kwamen nog twee types mandolines op: de Portugese of halfronde mandoline en de Duitse of vlakke mandoline.  Het verschil met de Napolitaanse mandoline is vooral gelegen in de anders gebouwde klankkast, zoals de synonieme benamingen al aangeven.  Zij hebben hierdoor een ietwat andere klankkleur.

De mandoline heeft vooral in  de volksmuziek een rol gespeeld. Ook componisten als Vivaldi (Mandolineconcert), Mozart, Grétry, Beethoven, Mahler en Schönberg gebruikten de mandoline in hun werken.